Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Επανάσταση (και) στην τέχνη

έργο του Μάλεβιτς

 Το τελευταίο κείμενο για φέτος(δυστηχώς η δημοσίευση για την πολιτιστική επανάσταση θα περιμένει λίγο ακόμη) είναι αυτό για την τέχνη στην επαναστατημένη Ρωσία και μία προσπάθεια αντικειμενικής αποτίμησης της προσφοράς της.Ελπίζω να σας αρέσει
 


Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Εορταστικός στολισμός

  Μπορεί οι γιορτές να τελειώνουν ,μια καλή πρόταση για το στολισμό του χριστουγεννιάτικου δέντρου μπορεί να σας δώσει χαρά για εσάς την οικογένειά και τους φίλους σας, αν όχι για τις φετινές γιορτές ίσως για τις επόμενες.

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Οι σύγχρονοι εργατικοί αγώνες στην Κίνα



Ένα κατατοπιστικό κείμενο για τους πρόσφατους εργατικούς αγώνες στην Κίνα.Δίνει μία αρκετά διαφορετική και διερευνητική ματιά για τον σκληρό καπιταλισμό και το επίπεδο της ταξικής πάλης εκεί.

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012

Ένα κείμενο του Στρατηγού Γκιάπ



Το παρακάτω Κείμενο είναι γραμμένο από τον στρατηγό Γκιάπ (Νγκουγιέν Βο) τη στρατιωτική ιδιοφυΐα του επαναστατικού στρατού του Βιετνάμ και νικητή του Ντιέν Μπιέν Φου. Ένα σύντομο ιστορικό για το Βιετνάμ μπορεί κάποιος να διαβάσει εδώ. Το κείμενο είναι παλιό και έπεσε στα χεριά μας μεταφρασμένο, άρα για τυχών νοηματικά κενά δεν φταίμε εμείς. Αν υπάρχει μια αξία, αυτή είναι η πολιτική σκοπιά που βάζει στον Λαϊκό πόλεμο.

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Λίγα λόγια για τις Γενικές Συνελεύσεις και το Σύλλογο (2)

(Το παρακάτω κείμενο αποτελεί απόσπασμα από το 2σέλιδο των Αγωνιστικών Κινήσεων με τίτλο "Λίγα λόγια για τις Γενικές Συνελεύσεις και το Σύλλογο". Αναφέρεται στο πώς αντιλαμβανόμαστε την κοινή δράση στο κίνημα και ποιες οι διαφωνίες μας πάνω σε αιτήματα, που υπάρχουν στα πλαίσια των άλλων αριστερών δυνάμεων.)

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Δημοκρατία και Αριστερά



“Το μόνο που δεν βλέπω στο γκρέμισμα της Βαστίλης είναι ο «αυταρχισμός» εκείνων που πιάσανε τους κασμάδες”

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Μνήμη σημαίνει αλήθεια

Γιατί Αλήθεια σημαίνει ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΗΘΗ 


Σήμερα είναι για εμάς μία ημέρα μνήμης, μία ημέρα αλήθειας. 








Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Μάο Τσε Τουνγκ: Τέχνη και καλλιτέχνες (μέρος 2)

Ένα δίστιχο του Λου-Σιν θα έπρεπε να είναι η αρχή μας:«Να έχεις τα φρύδια σουρωτά, αυστηρά και κρύα μπρος στις χιλιάδες των εχτρών.Μα να σκύβεις το κεφάλι, να είσαι πρόθυμα το βόδι του παιδιού».Στις «χιλιάδες» που είναι οι εχτροί όσο κακοί και σκληροί και αν είναι, δε θα υποκύψουμε. Το «παιδί» είναι το προλεταριάτο, ο λαός, οι μάζες. Κάθε λογοτεχνικός και καλλιτεχνικός εργάτης πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα του Λου-Σιν και να είναι το «βόδι» του προλεταριάτου, του λαού και των μαζών – να τους χαρίσει τον ίδιο τον εαυτό του και να τους υπηρετεί όσο ζει.

Μάο Τσε Τουνγκ: Τέχνη και καλλιτέχνες (μέρος 1)

Παρουσιάστηκε αρχικά σαν εισήγηση σε συγκέντρωση διανοούμενων στο Γιενάν το Μάη του 1942
Η συζήτηση μας πρέπει να έχει για βάση τις πραγματικότητες κι όχι τους έτοιμους απ’ τα πριν ορισμούς. Αν προσπαθούσαμε να καθορίσουμε την κατεύθυνση του λογοτεχνικού κινήματος και το κριτήριο των διαφόρων αντιλήψεων σύμφωνα με τους ορισμούς των εγχειριδίων τότε θα τραβούσαμε λαθεμένο δρόμο. Σαν μαρξιστές, πρέπει να ξεφορτωθούμε τους αφηρημένους ορισμούς, ν’ αναλύσουμε τα αντικειμενικά γεγονότα και να βρούμε τις αρχές και τη μέθοδο που είναι κατάλληλες για τη λύση ενός προβλήματος. Έτσι και μπρος στο πρόβλημα του λογοτεχνικού κινήματος πρέπει με τον ίδιο τρόπο να προχωρήσουμε. Μάο Τσε Τουνγκ

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα η αγάπη (και τα μέτρα) μένει..



Κάτω η κυβέρνηση”, “Κάτω η κυβέρνηση και τα κόμματα της πλουτοκρατίας”, “Να πέσει η κυβέρνηση από τα κάτω και από τα αριστερά”, “Κάτω η κυβέρνηση και κάθε κυβέρνηση με την ίδια πολιτική” και ο κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί με τις διάφορες παραλλαγές του ίδιου συνθήματος, με τις διάφορες παραλλαγές της ίδιας πολιτικής αντίληψης. Το ακούμε τα τελευταία χρόνια πάρα πολύ συχνά ενώ τις περισσότερες φορές επισκιάζει όλα τα υπόλοιπα συνθήματα για την αναγκαιότητα αντίστασης στην επίθεση και την ανατροπή των μέτρων και της πολιτικής που εξαθλιώνει το λαό. Θεωρείται από το μεγαλύτερο μέρος της αριστεράς το πιο “προωθημένο” αίτημα, αυτό που περικλείει στο εσωτερικό του όλα τα άλλα, αυτό που είναι η αναγκαία συνθήκη για οποιαδήποτε διεκδίκηση του λαού και το προαπαιτούμενο ακόμα και για την πιο μικρή νίκη.