Νίκος Μπελογιάννης. Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα.

Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη..." Νίκος Μπελογιάννης

Απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Μπελογιάννη Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα, από τις εκδόσεις Άγρα (2010).

Αργός ή γρήγορος θάνατος

Θα ήθελα λοιπόν να κάνω μία συνολική τοποθέτηση για τις εξελίξεις. Η προεκλογική αυτή περίοδος απο πρίν τις 6 μάη μέχρι και σήμερα ήταν μία αποκαλυπτική χρονική περίοδος για πολλά πράγματα. 

Ευτυχώς πολλά έχουν αναλυθεί και ειπωθεί, δεν θα είναι μία εφ όλης της ύλης τοποθέτηση αλλά θα προσπαθήσω να μπώ στην ουσία.

Καταρχήν πολιτικά πολώθηκαν τα πράγματα ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ. Όχι μόνο σαν ένα γεγονός συσπείρωσης αλλά σαν δύο πολιτικές κατευθύνσεις που τέθηκαν στο τραπέζι.

Βασίλι Ζάιτσεφ: Ο άνθρωπος που δίδαξε την ανθρωπότητα, πως αντιμετωπίζονται οι Ναζί!

«Σύντροφοι! Δεν υπαρχει γη για μας πισω από το Βολγα!»
Σύνθημα του Κόκκινου Στρατού στη μάχη του Στάλινγκραντ. 

 

 

 

Το επίθετό του προέρχεται από τη λέξη zayats, που στα ρωσικά σημαίνει λαγός. Κατά το Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο του σοβιετικού λαού κατά των Ναζιστικών καθαρμάτων, βρισκόταν αποσπασμένος σε κάποια οργανική θέση του Ναυτικού. Τότε είναι, που ζητά μόνος του να μετατεθεί στην πρώτη γραμμή, όπερ κι εγένετο: Μετατίθεται στη 62η Στρατιά του Κόκκινου Στρατού και συγκεκριμένα στο 1047ο Σύνταγμα Τυφεκιοφόρων της 284ης Μεραρχίας Πεζικού κι η μοίρα τα φέρνει έτσι, ώστε τον Σεπτέμβριο του 1942 η μονάδα του να υπερασπίζει το Στάλινγκραντ, το οποίο πολιορκούσε η 6η Γερμανική Στρατιά του Φον Πάουλους. 

Ξυπόλυτα Οικονομικά

Θα ήθελα να παραθέσω ένα βίντεο ενός ξεχωριστού οικονομολόγου . Ο Μάνφρεντ Μαξ Νίφ είναι Γερμανικής καταγωγής Χιλιανός οικονομολόγος και περιβαλλοντολόγος γνωστός για το μοντέλο του για την ανθρώπινη ανάπτυξη βασισμένο στις θεμελιώδεις ανθρώπινες ανάγκες. 

Και όμως !

Θα ήθελα να παραθέσω συγκεντρωτικά αρκετές νικηφόρες κινητοποιήσεις εργαζομένων το τελευταίο διάστημα . Είναι σημαντικό να βλέπουμε όλη την εικόνα και να τονίζουμε το πόσο μεγάλη είναι η δύναμη των εργαζομένων. (Σίγουρα λείπουν και άλλες κινητοποιήσεις, όποιος έχει κάτι να προσθέσει, παρακαλώ ...)

Κοινή δράση

Μία πολύ σοβαρή πραγματικότητα για τις ζωές μας και το μέλλον μας είναι ο αρνητικός συσχετισμός συτή τη στιγμή στην ταξική πάλη υπέρ των κεφαλαιοκρατών, ντόπιων και ξένων . 
Γιατί λέγεται αυτό άραγε; Τι μας ενδιαφέρει ο "συσχετισμός" και τι στο καλό είναι εν τέλει αυτός ο συσχετισμός δύναμης. 
Αυτή η ανάλυση προυποθέτει καταρχήν να δεχθούμε κάποια πραγματάκια.

Προς την δημιουργία νέου κόμματος η Αριστερή τάση των Μαοϊκών στο Νεπάλ

Η αριστερή τάση του Μαοικού κόματος στο Νεπάλ υπό την ηγεσία του Mohan Badiya (Κίραν) αποφάσισε να αρχίσει τη διαδικασία δημιουργίας ενός ξεχωριστού κόμματος το οποίο «θα διατηρήσει την βασική ιδεολογία του Μαοϊκού κόμματος». Η τάση έχει επίσης ζητήσει δημόσια απολογία από τον πρόεδρο του κόμματος Πρατσάντα, για την αποτυχία του να προωθήσει ένα νέο σύνταγμα μέσω της συνταγματικής συνέλευσης.

Δεμένη κόκκινη κλωστή. Η «εμφύλια βία» ως γουέστερν σπαγγέτι

Αντιγράφουμε από το Rednotebook 
μέσω του  cineguerracivil
Του Τάσου Κωστόπουλου

Οκτώ χρόνια μετά την τελευταία μεγάλη δημόσια συζήτηση για τις εμφύλιες συγκρούσεις της δεκαετίας του ’40 και δυόμιση μετά τη χαζοχαρούμενη εθνικοενωτική «Ψυχή Βαθειά» του Παντελή Βούλγαρη, ο εμφύλιος του 1945-49 επανέρχεται στις μεγάλες οθόνες με μια ταινία που θέτει στο επίκεντρο την ωμή βία ως κεντρική, αυτοτελή και ανακυκλούμενη διαδικασία. Ο λόγος για τη «Δεμένη Κόκκινη Κλωστή» του Κώστα Χαραλάμπους, έργο που απέσπασε αρκετά διθυραμβικές κριτικές στο χώρο της Αριστεράς (και μάλιστα από τα πιο μάχιμα τμήματά της, σε αντίθεση με τους ως επί το πλείστον πολιτικά παροπλισμένους υμνητές του Βούλγαρη), ενώ από τη στρατευμένη δεξιά καταγγέλθηκε σαν ένα ακόμη δείγμα αριστερού λόγου που «παραποιεί την ιστορία και δηλητηριάζει γενιές και γενιές νεολαίων» [1]. Είναι όμως έτσι;

Ο ρατσισμός των διανοούμενων

Ένα άρθρο του Αλαίν Μπαντιού με αφορμή τις βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία από την Le monde

 
Το μέγεθος της ψήφου υπέρ της Μαρίν Λε Πεν είναι αναπάντεχο και ανησυχητικό: αναζητούμε εξηγήσεις -η πολιτική τάξη προσφεύγει στην ίδια πάντα «πάσης χρήσεως» κοινωνιολογία: η Γαλλία των χαμηλών στρωμάτων-οι παραπλανημένοι επαρχιώτες, οι εργάτες, οι αμόρφωτοι, φοβισμένοι από την παγκοσμιοποίηση, την υποχώρηση της αγοραστικής δύναμης, τη διάλυση των [βιομηχανικών] περιοχών τους, τους άγνωστους ξένους που στέκονται στις πόρτες τους -αναδιπλώνεται στον εθνικισμό και στην ξενοφοβία.

Κόμμα μου κόκκινο ...γιατί με μάρανες τον πικραμένο ?

-"Έλα Χαρίλαε , με ακούς ?"

-"Ναι ποιός είναι ? "

- ''Ο Λεό είμαι συντροφάκο,ο Μπρέζνιεφ "

- "Έλα σύντροφε , όλα καλά ?

-"Ναι πήρα να σου πώ , ότι ο πάγος κόλλησε και ο δρόμος ξανάκλεισε  "

 Στην πιο άγρια ταξική επίθεση εις βάρος της εργατικής τάξης και του λαού της Ελλάδας ,στην ίσως πιο βαθιά κρίση του ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού συστήματος ερχόμαστε αντιμέτωποι με μία όλο και πιο αποκαλυπτική ανεπάρκεια του κομμουνιστικού κινήματος της Ελλάδας  .

Ερχόμαστε όλο και περισσότερο αντιμέτωποι με την εκλογολαγνεία , με τις μεταρρυθμιστικές αυταπάτες  του ειρηνικού δρόμου και την  φανερή αδυναμία των λεγόμενων Κομμουνιστικών δυνάμεων να αντισταθούν στην επίθεση και να οξύνουν την κρίση του συστήματος πρός όφελος του λαού.

Οι διαδηλώσεις και τα κινήματα διεθνώς

Μία καινούργια "στήλη" θα είναι και η κινηματική ενημέρωση ανά τακτά χρονικά διαστήματα στο διεθνές επίπεδο .

Ρωσία  : Εκατοντάδες προσαγωγές  στις συγκρούσεις διαδηλωτών με την μοσχοβίτικη αστυνομία .(βίντεο)

Την Δευτέρα εκατοντάδες διαδηλωτές της αντιπολίτευσης προσπάθησαν να διαδηλώσουν κατά μήκος του δρόμου επιστροφής του Πούτιν στο Κρεμλίνο . Πολλοί φορούσαν άσπρες κορδέλες  που συμβολίζουν το αίτημα για δίκαιες εκλογές . Τα ρώσικα ΜΑΤ προσήγαγαν  120 άτομα συμπεριλαμβανομένου του ηγέτη της αντιπολίτευσης Μπόρις Νέμτσοβ.

Η αριστερα, η επανάσταση, οι εκλογές και ο Αλιέντε

 Οι εκλογές
Λίγες μέρες πριν τις εκλογές και όσο περνάει ο καιρός και φτάνουμε στις κάλπες φαίνεται όλο και περισσότερο η αγωνία του συστήματος μπροστά στην απόστοίχιση από τις δυνάμεις του λεγόμενου δικομματισμού. Ένα είναι σίγουρο ότι το εκρηκτικό μίγμα της κρίσης της άγριας επίθεσης αλλά και των λαϊκών αντιστάσεων, έχει καταφέρει να διαμορφώσει ένα νέο τοπίο. Πράγμα που θα εκφραστεί εκλογικά αλλά πολύ περισσότερο από τις 7 Μάη και μετά. Προβλέψεις δεν μπορούμε να κάνουμε, αλλά γνωρίζοντας την φύση του συστήματος αυτού μπορούμε να είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι μετά τις εκλογές έρχεται νέο κύμα βάρβαρης επίθεσης σε δικαιώματα και ελευθερίες από πλευράς κεφαλαίου με κύριους αποδέκτες τους εργαζόμενους τη νεολαία και συνολικά τον λαό. Μπορεί άραγε η κάλπη να ακυρώσει αυτή την άνευ όρων και προηγουμένου επίθεση η τουλάχιστον βρε αδερφέ να την απαλύνει κάπως;

Ποιο είναι το μέλλον του Νεπάλ; Ποια γραμμή θα επικρατήσει στο Κομμουνιστικό κίνημα; Μια συνέντευξη που κανείς δεν πρέπει να χάσει !

• 22 Απρ 2012

• Μπασάντα   Μέλος Πολιτικού Γραφείου Ενωμένου ΚΚΝεπάλ(Μαοϊκού)

• Την συνέντευξη πήρε το ΜΛΚΚ,Τουρκίας                   

Ινδία: οι Μαοϊκοί επεκτείνονται σε περιοχές που το κράτος δεν γνωρίζει την ύπαρξη τους.

Το άρθρο που ακολουθεί από την εφημερίδα Hindustan Times, περιγράφει τις βαθιές ρίζες που έχουν οι Μαοϊκοί (Ναξαλίτες ) στην Ινδία αλλά και την συνεχώς αυξανόμενη επιρροή τους στους ιθαγενείς και τις φυλές που καμιά φορά το ίδιο το παντοδύναμο Ινδικό κράτος … αγνοεί.

20 Απριλίου του 1914. Η σφαγή του Λάντλοου και ο Λούις Τίκας

Πρόκειται για τον Ηλία Αναστ. Σπαντιδάκη από την Λούτρα Ρεθύμνου. Αγωνιστής του αμερικάνικου εργατικού κινήματος. Από τους πρωτεργάτες της απεργίας των ορυχείων του Κολοράντο, δολοφονήθηκε από τους εθνοφρουρούς στις 20 Απριλίου 1914.
Μεταναστεύει στην Αμερική το 1906 σε ηλικία είκοσι χρονών. Οι Έλληνες της Αμερικής είναι στην πλειοψηφία τους αναλφάβητοι και φορείς μιας άλλης νοοτροπίας. Συνηθισμένο φαινόμενο οι καβγάδες και οι κλεψιές. Εργάζονται σε διάφορες βαριές και ανθυγιεινές δουλειές, στους σιδηρόδρομους, στα ορυχεία και συχνά είναι απεργοσπάστες, στη βάση της εξαθλίωσής τους.