Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ είναι μια χάρτινη τίγρης

Απόσπασμα από μια συνομιλία του Μαο Τσε Τουνγκ το 1956

"Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανεμίζουν παντού την αντικομμουνιστική σημαία για να κάνουν επιδρομές σε άλλες χώρες.


Οι Ηνωμένες Πολιτείες χρωστάνε παντού. Χρωστάνε όχι μόνο στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Ασίας και της Αφρικής, αλλά επίσης και στις χώρες της Ευρώπης και της Ωκεανίας. Όλος ο κόσμος, ακόμη και η Βρετανία, αντιπαθεί τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι λαϊκές μάζες τις αντιπαθούν. Η Ιαπωνία αντιπαθεί τις Ηνωμένες Πολιτείες γιατί την καταπιέζουν. Καμιά χώρα στην Ανατολή δεν έχει γλιτώσει από την επίθεση των ΗΠΑ. Οι Ηνωμένές Πολιτείες έχουν εισβάλει και στη δική μας επαρχία Ταϊβάν. Η Ιαπωνία, η Κορέα, οι Φιλιππίνες, το Βιετνάμ και το Πακιστάν, όλες αυτές ο χώρες έχουν δεχτεί την επίθεση των ΗΠΑ, παρ’ όλο που μερικές απ’ αυτές είναι σύμμαχες των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι λαοί είναι δυσαρεστημένοι και σε μερικές χώρες το ίδιο συμβαίνει και με τις αρχές.

Όλα τα καταπιεζόμενα έθνη θέλουν ανεξαρτησία.
Κάθε πράγμα υπόκειται σε αλλαγές. Οι μεγάλες παρακμασμένες δυνάμεις θα παραχωρήσουν τη θέση τους στις μικρές νεογέννητες δυνάμεις. Οι μικρές θα μετατραπούν σε μεγάλες, γιατί η πλειοψηφία του λαού απαιτεί αυτή την αλλαγή. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις των ΗΠΑ θα μετατραπούν από μεγάλες σε μικρές, γιατί ακόμα και ο αμερικάνικος λαός είναι δυσαρεστημένος από την κυβέρνησή του.
Στη ζωή μου έχω ζήσει ο ίδιος τέτοιες αλλαγές. Μερικοί από μας σήμερα, γεννήθηκαν στη Δυναστεία των Τσινγκ και άλλοι μετά την Επανάσταση του 1911.
Η Δυναστεία των Τσινγκ καταλύθηκε από πολύ παλιά. Από ποιόν; Από το κόμμα που καθοδηγούσε ο Σουν Γιατ-σεν, μαζί με το λαό. Οι δυνάμεις του Σουν Γιατ-σεν ήταν τόσο μικρές που οι αξιωματούχοι των Τσινγκ δεν τον έπαιρναν στα σοβαρά. Είχε καθοδηγήσει πολλές εξεγέρσεις που κάθε φορά αποτύχαιναν. Στο τέλος όμως, ο Σουν Γιατ-σεν ήταν εκείνος που γκρέμισε τη Δυναστεία των Τσινγκ. Το μεγάλο δεν πρέπει να μας τρομάζει καθόλου. Το μεγάλο θα ανατραπεί από το μικρό. Το μικρό θα γίνει μεγάλο. Μετά την ανατροπή της Δυναστείας των Τσινγκ, ο Σουν Γιατ-σεν συνάντησε την ήττα. Κι αυτό γιατί δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του λαού, όπως οι απαιτήσεις του στο ζήτημα της γης και της αντίστασης στον ιμπεριαλισμό. Ούτε κατάλαβε την ανάγκη της καταστολής των αντεπαναστατών που κυκλοφορούσαν τότε ελεύθερα. Αργότερα γνώρισε την ήττα στα χέρια του Γιουάν Σιχ-κάι, του αρχηγού των πολέμαρχων του βορρά. Οι δυνάμεις του Γιουάν Σιχ-κάι ήταν μεγαλύτερες από του Σουν Γιατ-σεν. Και εδώ όμως πάλι λειτούργησε αυτός ο νόμος: οι μικρές δυνάμεις που ήταν ενωμένες με το λαό έγιναν ισχυρές, ενώ οι μεγάλες δυνάμεις που ήταν ενάντια στο λαό έγιναν αδύναμες. Το αποτέλεσμα ήταν πως οι αστικοδημοκράτες επαναστάτες του Σουν Γιατ-σεν συνεργάστηκαν μ’ εμάς τους κομμουνιστές και μαζί νικήσαμε την οργάνωση των πολέμαρχων που άφησε φεύγοντας ο Γιουάν Σιχ-κάι.
Το καθεστώς του Τσανγκ Κάι-σεκ στην Κίνα αναγνωρίστηκε από τις κυβερνήσεις όλων των χωρών, κράτησε είκοσι δύο χρόνια και οι δυνάμεις του ήταν οι μεγαλύτερες. Οι δυνάμεις μας ήταν μικρές, πενήντα χιλιάδες κομματικά μέλη στην αρχή, όμως μόνο μερικές χιλιάδες μετά τους αντεπαναστατικούς διωγμούς. Ο εχθρός προξενούσε παντού αναστάτωση. Κι εδώ λειτούργησε αυτός ο νόμος: οι μεγάλοι και δυνατοί κατάληξαν στην ήττα γιατί είναι ξεκομμένοι από το λαό, ενώ οι μικροί και αδύνατοι ξεπροβάλουν νικητές γιατί συνδέονται με το λαό και δουλεύουν για το συμφέρον του. Εκεί κατάληξαν τα πράγματα στο τέλος.
Στη διάρκεια του αντιγιαπωνέζικου πόλεμου, η Ιαπωνία ήταν πολύ ισχυρή, τα στρατεύματα της Κουομιντάνγκ τραβήχτηκαν στο εσωτερικό της χώρας και οι ένοπλες δυνάμεις καθοδηγημένες από το Κομμουνιστικό Κόμμα δε μπορούσαν να κάνουν παρά μόνο ανταρτοπόλεμο στις αγροτικές περιοχές στα μετόπισθεν των γραμμών του εχθρού. Η Ιαπωνία κατέλαβε μεγάλες κινέζικες πόλεις όπως το Πεκίνο, το Τιεντσίν, τη Σαγκάη, το Νανκίν, το Βουχάν και την Καντόνα. Παρ’ όλ’ αυτά, όπως ο Χίτλερ της Γερμανίας έτσι και οι γιαπωνέζοι στρατοκράτες κατάρρευσαν μέσα σε λίγα χρόνια σύμφωνα με τον ίδιο νόμο.
Περάσαμε από αμέτρητες δυσκολίες και οδηγηθήκαμε από το νότο στο βορρά ενώ οι δυνάμεις μας έφτασαν από αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες σε μερικές δεκάδες χιλιάδες. Στο τέλος της Μεγάλης Πορείας των 25.000 λί μας είχαν μείνει μόνο 25.000 άντρες.
Στην ιστορία του Κόμματός μας, έχουν εμφανιστεί πολλές λαθεμένες «αριστερές» και δεξιές γραμμές. Οι πιο σοβαρές απ’ όλες ήταν η δεξιά παρέκκλιση του Τσεν Του-χσιού και η «αριστερή» παρέκκλιση του Βανγκ Μινγκ. Υπήρξαν ακόμα τα λάθη δεξιάς παρέκκλισης που έκαναν οι Τσανγκ Κούο-τάο, Κάο Κανγκ και άλλοι.

Υπάρχει ωστόσο και μια καλή πλευρά στα λάθη, γιατί μπορούν να διδάξουν το λαό και το Κόμμα. Είχαμε πολλούς καλούς δασκάλους με την αρνητική έννοια όπως την Ιαπωνία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Τσανγκ Κούο-τάο και τον Κάο Κανγκ. Πληρώσαμε πολύ ακριβά για να διδαχτούμε απ’ αυτούς τους δασκάλους με την αρνητική έννοια. Στο παρελθόν, η Βρετανία εξαπόλυσε πολλές φορές πόλεμο ενάντιά μας. Η Βρετανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ιαπωνία, η Γαλλία, η Ιταλία, η τσαρική Ρωσία και η Ολλανδία, όλοι είχαν βάλει στο μάτι αυτή τη γη που είναι δική μας. Όλοι αυτοί ήταν δάσκαλοί μας με την αρνητικής έννοια κι εμείς είμαστε μαθητές τους.
Στη διάρκεια του Πόλεμου της Αντίστασης, τα στρατεύματά μας μεγάλωσαν και έφτασαν τις 900.000 μέσα από την πάλη ενάντια στην Ιαπωνία. Μετά ήρθε ο Πόλεμος για την Απελευθέρωση. Τα όπλα μας ήταν κατώτερα από τα όπλα της Κουομιντάνγκ. Τα στρατεύματα της Κουονμιντάνγκ, αριθμούσαν τότε τέσσερα εκατομμύρια αλλά μέσα σε τρία χρόνια πόλεμου εξοντώσαμε συνολικά οχτώ εκατομμύρια απ’ αυτά. Η Κουομιντάνγκ, αν και τη βοηθούσε ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ, δε μπόρεσε να μας νικήσει. Οι μεγάλοι και δυνατοί δε μπορούν να νικήσουν, αυτοί που νικάνε είναι πάντα οι μικροί και αδύνατοι.
Ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ είναι σήμερα πολύ ισχυρός, στην πραγματικότητα όμως δεν είναι. Είναι πολύ αδύνατος πολιτικά γιατί είναι ξεκομμένος από τις μάζες του λαού και τον αντιπαθούν όλοι, μαζί και ο αμερικάνικος λαός. Στην εμφάνιση είναι πολύ ισχυρός, στην πραγματικότητα όμως δεν πρέπει να μας τρομάζει καθόλου, είναι μια χάρτινη τίγρη. Ενώ εξωτερικά φαίνεται σαν τίγρη, είναι φτιαγμένος από χαρτί, ανίκανος να αντισταθεί στον αέρα και τη βροχή. Πιστεύω ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι παρά μια χάρτινη τίγρη. 
Η ιστορία στο σύνολό της, η ιστορία της ταξικής κοινωνίας εδώ και χιλιάδες χρόνια το αποδείχνει: οι δυνατοί θα υποχωρήσουν μπροστά στους αδύνατους. Αυτό ισχύει και για την Αμερική.
Μόνο όταν εξαφανιστεί ο ιμπεριαλισμός μπορεί να επικρατήσει η ειρήνη. Θα έρθει η μέρα που οι χάρτινες τίγρεις θα σαρωθούν. Δε θα σβήσουν όμως με τη δική τους θέληση, πρέπει να τις τσακίσει ο άνεμος και η βροχή.
Όταν λέμε πως ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ είναι μια χάρτινη τίγρη μιλάμε από στρατηγική άποψη. Βλέποντάς την σαν σύνολο, πρέπει να την υπολογίζουμε σοβαρά. Έχει νύχια και δόντια. Πρέπει να την καταστρέψουμε κομμάτι-κομμάτι. Αν για παράδειγμα έχει δέκα δόντια, σπάστε της το ένα στην αρχή και θα απομείνουν εννιά. Σπάστε της το άλλο ένα και θα απομείνουν οχτώ. Όταν τελειώσουν τα δόντια, θα έχει ακόμα νύχια. Αν ασχοληθούμε βήμα προς βήμα και σοβαρά μαζί της, σίγουρα στο τέλος θα τα καταφέρουμε.
Στρατηγικά, πρέπει να περιφρονούμε πέρα για πέρα τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ. Ταχτικά, πρέπει να τον παίρνουμε στα σοβαρά. Στον αγώνα ενάντιά του, πρέπει να παίρνουμε στα σοβαρά κάθε μάχη, κάθε σύγκρουση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σήμερα ισχυρές, όταν όμως τις κοιτάξουμε από μια πλατύτερη προοπτική σα σύνολο και από μια μακροπρόθεσμη σκοπιά, δεν έχουν καμιά λαϊκή υποστήριξη και η πολιτική τους δυσαρεστεί το λαό γιατί τον καταπιέζουν και τον εκμεταλλεύονται. Γι’ αυτό το λόγο, η τίγρη είναι καταδικασμένη. Δεν πρέπει λοιπόν να μας τρομάζει καθόλου και μπορούμε να την περιφρονούμε. Σήμερα όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ακόμα δύναμη: Παράγουν πάνω από 100 εκατομμύρια τόνους ατσάλι το χρόνο και χτυπάμε προς όλες τις κατευθύνσεις. Γι’ αυτό πρέπει να συνεχίζουμε να δίνουμε αγώνες ενάντιά τους, να τις πολεμάμε με όλες μας τις δυνάμεις και να παλεύουμε για τη μια θέση μετά την άλλη. και αυτό χρειάζεται χρόνο.
Φαίνεται ότι οι χώρες της Αμερικής, της Ασίας και της Αφρικής θα χρειαστεί να συνεχίσουν να βρίσκονται σε διαμάχη με τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το τέλος, μέχρι να καταστραφεί η χάρτινη τίγρη από τον άνεμο και τη βροχή.
Για να αντιταχτούν στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ, οι ευρωπαϊκής καταγωγής λαοί στις χώρες της Λατινικής Αμερικής πρέπει να ενωθούν με τους ντόπιους Ινδιάνους. Οι λευκοί μετανάστες από την Ευρώπη μπορούν ίσως να χωριστούν σε δύο ομάδες, τη μιά απ’ αυτούς που κυβερνούν και την άλλη απ’ αυτούς που κυβερνιούνται. Αυτό πρέπει να διευκολύνει την ομάδα των καταπιεσμένων λευκών να πλησιάσει τους ντόπιους, γιατί η θέση τους είναι η ίδια.
Οι φίλοι μας στη Λατινική Αμερική, την Ασία και την Αφρική βρίσκονται στην ίδια θέση μ’ εμάς και κάνουν την ίδια δουλειά, συμβάλλοντας στη μείωση της καταπίεσης του λαού από τον ιμπεριαλισμό. Αν δουλέψουμε σωστά, μπορούμε να ξεριζώσουμε την ιμπεριαλιστική καταδυνάστευση. Σ’ αυτό είμαστε σύντροφοι.
Είμαστε στην ουσία το ίδιο μ’ εσάς στην αντίθεσή μας με την ιμπεριαλιστική καταπίεση, διαφέρουμε μόνο στη γεωγραφική θέση, την εθνικότητα και τη γλώσσα. Διαφέρουμε όμως ουσιαστικά από τον ιμπεριαλισμό, ακόμα και η θέα του μας αηδιάζει.
Τί χρειάζεται ο ιμπεριαλισμός; Ο κινέζικος λαός δε θα τον έχει ανάγκη, ούτε και οι λαοί στον υπόλοιπο κόσμο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για την ύπαρξη του ιμπεριαλισμού."

Από το βιβλίο: «Διαλεχτά έργα του Μάο Τσετουνγκ» τόμος V (Έκδοση Ε.Κ.Κ.Ε, 1978)

Δεν υπάρχουν σχόλια: